#marathibookreview #21/2025
🧐😐☠️👹💀💀😳😳☠️🫨🫨
कोणी विश्वास ठेवा वा नका ... पण नव्वदच्या दशकात MIT कॉलेज/ रामबाग कॉलनी /वेताळ टेकडीच्या पायथ्याशी राहणाऱ्या पोरांना नक्कीच माहिती आहे की अमावास्येच्या मध्यरात्री आत्मे वेताळ मंदिराजवळ हसत - रडत - विव्हळत पार्ट्या करतात, LIC कॉलनीच्या विहिरीजवळच्या बिल्डिंगवरून आत्महत्या केली ती उलट्या पायाची हडळ हिवाळ्यात आंब्याची परडी घेऊन फिरताना देखील बऱ्याच लोकांनी पाहिले आहे. हेच काय आमच्या अपार्टमेंटमधल्या पोरांनी एका नागा साधूची चेष्टा केली आणि त्यामुळे चिडून त्याने भानामती केली होती, ज्यात पोरांच्या डोक्यात वाळूचे खडे सापडायला लागले होते, ते मी माझ्या डोळ्यांनी पाहिले आहे!!
त्यामुळे "काळी जादू" हे २०० पानांचा भयकथा संग्रह (ज्यातील घटना लेखिका उर्मिला भावे सत्य असल्याचे सांगतात) वाचून चुकीचे वाटले नाही. या पुस्तकातील १२ भयकथा काळी जादू, स्वप्नसंदेश, जन्मकुंडली, बळी, अदृष्ट, तळतळाट देऊन गेलेली सून, शाप, भटकणारे असंतुष्ट आत्मे अशा अनेक विषयांवरच्या (ज्याला आधुनिक काळात अंधश्रद्धा म्हणतात) कथित सत्यघटना लेखिकेने सुरेख रंगवल्या आहेत. मात्र 'राहून गेले काही ' ही कथा मी लव्ह स्टोरी सारखी वाचली, शायद मैंने उस नजर से पढा नसेल🫤🤔
तुम्ही दाभोळकर किंव्हा आसाराम बापू यातील कोणाचेही भक्त असला तरी हे पुस्तक वाचायला आवडेल तुम्हाला.
शेवटी मानो या ना मानो 😃
No comments:
Post a Comment